قهر

قهر،
زبان استیصال است.

قهر،
پرتابِ کدورتهاست به ورطهی سکوتِ موقت،
واین کاری است که به کدورت،
ضخامتی آزارنده میدهد!

قهر،
دو قفله کردن دری است که به اجبار،
زمانی بعد،
باید گشوده شود!
و هر چه تعداد قفل ها بیشتر باشد،
و چفت و بستها محکمتر،
اين در،
ناگزير با خشونتِ بیشتر گشوده خواهد شد!!!