عشق من مريم

دوباره شعر و دوباره غزل به رقص آمد دوباره واژه واژه شعرم نفس نفس آمددوباره خانه قلبم ستاره باران شد دوباره جاي جاي دلم قطره باران شد دوباره مهر دوباره صفا دوباره خنديدن دوباره زندگي و باز هم غزل چيدن كسي كه دور زمن ليكن او اينجاست رسيد و داد مژده كه ايام غم نخواهد ماند ...

نشستم جلو پنجره و دارم بيرونو ديد ميزنم و قهوه ميخورم يه قطره از بخار پشت پنجره آروم سر ميخوره و بزرگ ميشه و بعد ...اروم ميچيكه رو پايه صندلي راكي كه اروم جلو و عقب ميره و من روش نشستم و دارم قهوه ميخورم درخت سپيدار حياطمون كه حالا ديگه برگهاي نارنجي و زرد و قهوه ايش بجاي شاخه ها از كف حياط دارن به من چشمك ميزنن و من دارم قهوه ميخورم گنجشكايي كه صداي جيك جيك مستونشون جاشو به قار قار كلاغاي سياهي داده كه به بدترين شكل ممكن روحمو آزار ميدن و من دارم قهوه ميخورم هندزفري توي گوشمه و غرق خيالات خودم و دارم قهوه ميخورم اينبار اما تو حوض حياطمون ماهي قرمزي نيست ...